ازین رنج وعذاب ومحنت دنیاچه دل تنگم

ازین رویاواز،این قسمت فرداچه دل تنگم

مراسخت است در دام غم واندوه،فرسودن

زاندوه دل و،ازچشم خون پالاچه دل تنگم

مدامم غم زند برحلقه ی در،بهرمهمانی

ازین طالع،ازین مهمانی غم هاچه دل تنگم

خوشی ها روی گردانند،ازاین جسم فرسوده

من ازچشمان غرق آلوده در رویاچه دل تنگم

همدان....تیرماه۱۳۷۷....ساعدی