دل بشکسته

گوهرازدیده فشانم که مرایاری نیست

درجهان چون دل زارم دل بیماری نیست

درشبی تیره وتاریک به دام افتادم

ای دریغاکه مراشمع شب تاری نیست

امشب ازغصه ی بی هم نفسی می میرم

بهر اندوه دلم همدم وغم خواری نیست

ازشب تیره،رهاگشتن خود نومیدم

این دلم رابه جهان یار وخریداری نیست

ازکه نالان شده ای ای دل بشکسته ی من

که درین شهرمرایاروفاداری نیست

روستای قایــــــــــــش رزن............شهریـــــــــــــورماه۱۳۷۶